Za koncepcją tą przemawia prawdopodobna obecność w tych okolicach osadników lub jeńców węgierskich, co znalazło odzwierciedlenie w nazwach kilku innych, okolicznych wsi, wywodzących się, jak się przypuszcza, z języka węgierskiego (por.: Batowice od báttya – stryj, Bibice od bíbic – czajka, Boleń od bölény – tur, żubr, Bosutów od bosszú – zemsta).
Historia Na terenie dzisiejszych Węgrzc odkryte zostały groby szkieletowe datowane na 2500–1700 p.n.e., czyli pochówki zmarłych w pozycji skurczowej wraz z narzędziami codziennego użytku. Wieś Węgrzce powstała za panowania Bolesława Krzywoustego (1102–1138). 1350 – pierwsza wzmianka o wsi WęgrzcePradzieje i średniowiecze, ZZJPK, Kraków 1995, s. 167.. Nosiła wówczas nazwę Vangerce i była prawdopodobnie zamieszkana przez Węgrów. 1440 – dzisiejsze Węgrzce otrzymują przywilej lokacyjny. 1490 – nazwa wsi brzmi już Wągercze. 1581 – kolejna nazwa: Wękrcze. 1887 – budowa Węgrzeckiego fortu GHW 47a. 1906–1907 – Stanisław Wyspiański mieszka w Węgrzcach. Późnym latem 1906 zakupił w Węgrzcach okazały dom i przeniósł się tam z żoną. W domu tym zorganizował także pracownię. Jednak w tym okresie życia artysta był już bardzo schorowany i z pracowni rzadko korzystał – powstało w niej tylko kilka rysunków.