Uczestnik I wojny światowej: najpierw na froncie rosyjskim (dowódca plutonu i kompanii), potem czarnogórskim (instruktor karabinów maszynowych). W grudniu 1915 awansował na porucznika. Na początku 1918 został porucznikiem. Wielokrotnie odznaczany (Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis”, Krzyż Wojskowy Karola, Medalem Waleczności II klasy. Jesienią 1918 jako ochotnik otrzymał przydział do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. Tutaj (po kursie w Krakowie) był oficerem sądowym pułku. Walczył z Ukraińcami, a następnie był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej. Od 1920 był czynny w sądownictwie wojskowym. Do rezerwy został zwolniony w kwietniu 1922 w stopniu kapitana (korpus oficerów sądowych, starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919).
Jako cywil odbył praktykę adwokacką w kancelariach: Jana Stepka (1923) i Józefa Liwo (1923-1924) oraz praktykę sądową w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie (1924). Jesienią 1924 zdał egzamin adwokacki i tego samego roku został wpisany na listę adwokatów. Prowadził kancelarię przy ul. Zamkowej 1 do wybuchu II wojny światowejK. Kaczmarski, Stefan Hakalla (1890-1940), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, red. K. Kawęcki, t. 2, Warszawa 2021, s.