Po wybuchu II wojny światowej uczyła śpiewu i współpracowała z RGO, m.in. przy realizowaniu tajnych inscenizacji. Tuż po wojnie pracowała w świetlicach RTPD, a potem – jeszcze w roku 1945 – po reaktywowaniu Teatru RTPD Baj w Warszawie została jego aktorką i reżyserem. Pracowała tam do 1947 roku.
Później występowała w innych warszawskich teatrach: w Teatrze Dzieci Warszawy (w latach 1947–1950), Teatrze Nowej Warszawy (1950–1955), Teatrze Młodej Warszawy (1955–1957), Klasycznym i Rozmaitościach (1957–1960). Przez wiele lat była też aktorką Teatru Polskiego Radia (współpraca ta zaczęła się jeszcze przed wojną, w roku 1937; po wojnie – stała współpraca z tą instytucją). Zarówno na scenie, jak i w radiu śpiewała i grała głównie w repertuarze dla dzieci i młodzieży.
W 1946 wraz z innymi założyła Komitet Korczakowski, a potem przez wiele lat była kierowniczką jego archiwum.
Życie prywatne 14 kwietnia 1931 w stolicy wyszła za mąż za Igora Newerlego, pisarza. 17 maja 1933 roku przyszedł na świat ich syn Jarosław Abramow-Newerly, późniejszy pisarz i satyryk.
Pochowana na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 21-7-8).