Temat jego dysertacji brzmiał: Jakub Kołas – dzieje twórczości 1906–1930. W latach 1975–2004 pełnił funkcję kierownika Katedry Białorutenistyki. W 1986 roku obronił rozprawę habilitacyjną. Temat jego rozprawy habilitacyjnej brzmiał: Białoruska obrzędowość i folklor wschodniej Białostocczyzny: narodziny, wesele, śmierć. W 2002 roku, po opublikowaniu pracy pt. Tworcy biełaruskaha litaraturnaha ruchu u Polszczy. 1958–1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Odbył staż naukowy w ZSRR, był pracownikiem naukowym białostockiej filii UW. Równocześnie w latach 1991–2000 był wykładowcą białorutenistyki na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wykładał również na Uniwersytecie Łódzkim i Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Był promotorem ponad 260 magistrów – białorutenistów, kilkunastu rusycystów, a w latach 1998–2013 – promotorem 5 doktorów.