w 1506 i 1509 r. i rozbił Tatarów budziackich Michała Glińskiego w 1508 r. Zmarł w 50 roku życia w pierwszej połowie 1513 (według jego epitafium w kaplicy p.w. św. Mikołaja w katedrze na Wawelu).
Pozostawił po sobie bezpotomnego syna Mikołaja Kamienieckiego (zm. w 1519 r.) i trzy córki: Katarzynę, Annę i Małgorzatę, które sprzedały Wielopole Skrzyńskie Andrzejowi Czuryle (ok. 1460 – 1534) – burgrabiemu krakowskiemu, kasztelanowi przemyskiemu i stolnikowi.
Bibliografia Stanisław Gawęda. Rozwój Latyfundium Kamienieckich… S. 67, [w:] Krosno – studia z dziejów miasta i regionu. T. III, red. Stanisław Cynarski. Kraków, 1995. Polski Słownik Biograficzny. T. XI, s. 512.
Przypisy
Kategoria:Hetmani polni koronni Kategoria:Dworzanie Aleksandra Jagiellończyka Kategoria:Dworzanie Jana I Olbrachta Kategoria:Kasztelanowie lwowscy Kategoria:Ludzie związani z Jezupolem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Łopatynem Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta I Starego Kategoria:Starostowie buscy Kategoria:Starostowie horodelscy Kategoria:Starostowie bełscy Kategoria:Starostowie chełmscy Kategoria:Szlachta Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Rotmistrzowie królewscy Jan (kasztelan) Kamieniecki Kategoria:Urodzeni w 1463 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1513