2 września tego roku otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
10 grudnia został zestrzelony ogniem artylerii przeciwlotniczej i ranny dostał się do niewoli niemieckiej. Został osadzony w obozie jenieckim w Suwałkach, a następnie w Moritzfeldzie. Na początku 1944 r. wstąpił ochotniczo do kolaboracyjnej grupy lotniczej, zwanej Grupą Holtersa, działającej przeciwko partyzantom w rejonie Dźwińska. Po jej rozformowaniu we wrześniu tego roku, przybył do miejscowości Cheb w Protektoracie Czech i Moraw. Agitował w obozach jenieckim za wstępowaniem do kolaboracyjnych formacji lotniczych. Pod koniec 1944 został pilotem lotnictwa Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod dowództwem gen. Wiktora I. Malcewa. Na początku 1945 w stopniu majora objął dowództwo 5 eskadry myśliwskiej 1 pułku lotniczego. Pod koniec kwietnia tego roku dostał się do niewoli amerykańskiej i wraz z innymi własowskimi lotnikami został internowany w obozie pod Cherbourgiem. We wrześniu Amerykanie przekazali go stronie sowieckiej. Został przewieziony do Moskwy, gdzie 24 sierpnia 1946 r. skazano na karę śmierci przez rozstrzelanie, wykonaną 4 listopada tego roku. Decyzją Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 21 marca 1947 r. pozbawiono go wszelkich odznaczeń wojskowych i tytułu Bohatera Związku Radzieckiego.