Partia Konserwatywna () – bułgarska partia polityczna powstała ok. 1879, stanowiąca opozycję wobec Partii Liberalnej. Sformowała pięć rządów samodzielnych (1879–1880 i 1881–1883) oraz jeden gabinet koalicyjny z Partią Postępowo-Liberalną (1883–1884). W 1881 poparła zawieszenie konstytucji i przyznanie szerokich uprawnień księciu Aleksandrowi I, po czym wspomagała jego reżim. Kosztowało ją to utratę popularności w społeczeństwie i doprowadziło do stopniowego jej rozpadu ok. 1884.
Historia Partii Konserwatywnej W 1878 powstało Księstwo Bułgarii z tymczasową stolicą w Tyrnowie. Następnego roku w tym samym mieście zwołano założycielskie zebranie parlamentu, nazwanego Zgromadzeniem Narodowym, którego zadaniem było uchwalenie konstytucji. Podczas debat nad ustawą zasadniczą wyłoniły się dwa stronnictwa: „starych”, czyli konserwatystów i „młodych”, czyli liberałów. Wkrótce potem na bazie obu stronnictw ukształtowały się dwie partie polityczne, odpowiednio Partia Konserwatywna i Partia Liberalna. Konserwatyści uważali, iż naród bułgarski, który dopiero co odzyskał wolność, nie jest gotowy do przejęcia całości władzy w swoje ręce, w związku z czym opowiadali się za majątkowym i wykształceniowym cenzusem oraz silną władzą księcia. W przeciwieństwie do nich liberałowie żądali dużych uprawnień dla parlamentu kraju i braku cenzusu.