Ci ostatni stopniowo powiększali liczbę swoich stanowisk ministerialnych, a także zdobyli większość miejsc w nowo utworzonej Radzie Państwowej, na czele której stanął Todor Ikonomow.
Pod koniec 1882 odbyły się kolejne wybory parlamentarne, które dzięki wprowadzeniu cenzusu oraz pomocy policji zwyciężyła Partia Konserwatywna. Wkrótce potem w gabinecie, na czele którego stał rosyjski generał Leonid Sobolew, zaczęły się tarcia i spory o podział władzy. W rezultacie konserwatywni ministrowie podali się do dymisji, zaś rząd znalazł się w kryzysowej sytuacji. By z niej wybrnąć Rosjanie, a potem i konserwatyści rozpoczęli negocjacje z jednym z liderów Partii Liberalnej, Draganem Cankowem. Porozumienie udało się osiągnąć tym ostatnim, dzięki czemu we wrześniu 1883 Cankow otrzymał mandat na utworzenie mieszanego liberalno-konserwatywnego gabinetu rządowego. Niedługo potem liberałowie przejęli praktycznie całą władzę w Księstwie Bułgarii i przywrócili Konstytucję Tyrnowską.
Poczynania konserwatystów zostały źle przyjęte przez społeczeństwo i doprowadziły w 1884 do szybkiego rozpadu partii.