I wojna światowa - Legiony Polskie, POW Wybuch wojny zastał Więckowskiego na obozie wędrownym. Na wiadomość o tym natychmiast udał się do Krakowa i przeszedł ćwiczenia w VIII Drużynie Polskiego Sokoła Krakowskiego pod komendą ówczesnego majora Bolesława Roji. Otrzymał stopień chorążego. Oddziały Sokoła weszły w skład utworzonego 2 pułku piechoty Legionów Polskich jako II batalion. Razem z pułkiem 30 września 1914 roku wyruszył do walki w Karpaty jako dowódca II plutonu 7 kompanii. Przeszedł cały szlak bojowy uczestnicząc w bitwach: Krasfalu, Pasieczna, Nadwórna, Hwozd, Młotków, Zielona, Kosmacz, Okermeso, Kliwa. Po bitwie pod Młotkowem za dzielność został mianowany podporucznikiem. Ciężka zimowa kampania wykończyła słaby organizm Więckowskiego, który dostał tyfusu. Był leczony początkowo w szpitalu cholerycznym w Marmarosz Sziget, a potem w Wiedniu. W wyniku powikłań zaczął chorować na serce. Przy wypisie ze szpitala zakwalifikowany został jako niezdolny do służby wojskowej.