Już jako nastolatek działał w tajnej narodowo-rewolucyjnej organizacji młodzieży primorskiej TIGR (skrót pochodzący od pierwszych liter nazw: Trst (Triest), Istra (Istria), Gorica in Reka (Rijeka), która działała w całej Wenecji Julijskiej, za co w listopadzie roku 1929 został aresztowany przez faszystów. Odsiadywał wyroki w więzieniach w Goricy, Koprze, a także w więzieniach rzymskich Regina Coeli oraz w Trieście. Na procesie w Trieście, w roku 1930 był najmłodszym oskarżonym. Został uniewinniony. Nałożono na niego jednak dwa lata srogiego nadzoru policyjnego.
W 1931 r. uciekł przez granicę do Lublany, gdzie mieszkał przez kilka lat. Współpracował przy tworzeniu takich czasopism jak „Naš rod, „Val”, „Istra”, czy „Zvon”. Przed wojną pracował w primorskim, emigranckim czasopiśmie „Istra”, czy „Jadranski kalendar”. Pisał także w magazynach dotyczących literatury pięknej pt. „Ljubljanski zvon” oraz „Sodobnost”, „Naša sodobnost” czy „Nov svet”.
W roku 1938 wyjechał do Paryża na stypendium francuskiego ministerstwa spraw zagranicznych. Po zakończeniu czteromiesięcznego stypendium zatrudnił się w jugosłowiańskiej placówce dyplomatycznej. W maju 1940 roku Niemcy zajęli Paryż, a Kosmač uciekł do Marsylii.