na jej terytorium znajdował się historyczny wąwóz termopilski; Lokrydę Opuncką (wschodnią) – rozłożoną wzdłuż wybrzeża Zatoki Eubejskiej, wnymi miastami były Opus, Kynos i LarymnaSłownik kultury antycznej, dz. cyt.. Rządzona przez oligarchię złożoną z tysiąca obywateli, miała wyższy od pozostałych poziom rozwoju. Wypuszczano tam w IV w. p.n.e. własne monety i stamtąd wysłano kolonistów – założycieli bliźniaczych Lokrów na południu Italii.
W Lokrydzie szczególnie długo przetrwał ustrój matriarchalny, co uwidocznione jest w niektórych pochodzących stamtąd mitach, np. o Pandorze czy Deukalionie i Pyrze. W życiu publicznym wyrazem tego było zachowanie przez tamtejsze kobiety przywilejów ekonomicznych i kultowych, co z kolei miało wpływ na większą swobodę obyczajową.
Odrębnym geograficzne i historycznie organizmem były Lokry Epizefyryjskie (gr. Λοκροί Ἐπιζεφύριοι Lokroí Epizephýrioi, łac. Locri Epizephyrii), czyli Zachodnie (bądź Italskie), kolonia założona w VII wieku p.n.e. przez mieszkańców wschodniej Lokrydy jako jedno z najstarszych miast greckich w południowej Italii.