Występował tam tylko jeden sezon: jego innymi rolami były Ottavio i des Grieux (Massenet).
Borgioli był uwielbiany przez publiczność ze względu na swój atrakcyjny głos oraz elegancki i stylowy śpiew, który można usłyszeć w dwóch publikacjach z roku 1928 - Il barbiere di Siviglia i Rigoletto. Mimo wielkiego głosu i licznych ról na deskach najlepszych oper jego sukcesy przyćmił inny tenore di grazia tych czasów, Tito Schipa.
W 1949 roku Borgioli został dyrektorem studiów wokalnych w New Opera Company of London, gdzie reżyserował Il barbiere di Siviglia i La bohème.
Bibliografia D. Hamilton (ed.),The Metropolitan Opera Encyclopedia: A Complete Guide to the World of Opera (Simon and Schuster, New York 1987). Roland Mancini and Jean-Jacques Rouveroux, (orig. H. Rosenthal and J. Warrack, French edition), Guide de l’opéra, Les indispensables de la musique (Fayard, 1995).
Linki zewnętrzne Audycje radiowe (4) „ Dino Borgioli” z cyklu Maksyma Malkowa “ Z kolekcji rzadkich nagrań” (w języku rosyjskim)
Kategoria:Włoscy tenorzy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Włoscy śpiewacy operowi Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji