W 1910 zmarłego Skarżyńskiego zastąpił Antoni Ludwiczak (od 1919 dyrektor ZG).
Towarzystwo Czytelni Ludowych szybko się rozrastało i wymagało zmian organizacyjnych dla skuteczniejszej pracy oświatowej w poszczególnych ośrodkach swojej działalności. W 1909 zreorganizowano jego zarządzanie. Do celów statutowych organizacji dodano prowadzenie odczytów popularnonaukowych oraz inną działalność oświatową. Zredukowano centralizację, nadając formę prawną zarządom kół terenowych, które organizowały kwartalnie walne zebrania swoich członków. Zarząd Główny zrezygnował z zebrań ogólnych członków, zwołując rokrocznie Sejmiki Oświatowe, złożone z delegatów, kierowanych przez Komitety Powiatowe (skupiające koła z obszaru danego powiatu). Siedzibę ZG umieszczono w Poznaniu przy pl. Wolności 18. Pierwszy Sejmik Oświatowy został zwołany już w 1909. Obradował w Starołęce pod przewodnictwem marszałka, Piotra Wawrzyniaka. Wzięło w nim udział 102 delegatów powiatowych z Wielkopolski, Pomorza, Śląska, Prus Wschodnich, Królestwa Polskiego oraz przedstawiciele diaspory polskiej w Niemczech i na emigracji.