Maszyna została rozebrana do końca 1950 i zastąpiona w lutym 1951 przez Ferranti Mark 1, pierwszy dostępny komercyjnie komputer elektroniczny ogólnego zastosowania.
Ten komputer ma szczególne znaczenie historyczne z powodu zastosowania pionierskich rejestrów indeksów – innowacji, która ułatwiła programowi sekwencyjny odczyt tablic słów maszynowych z pamięci. Jego rozwój poskutkował trzydziestoma czterema pracami naukowymi, a wiele pomysłów z jego konstrukcji zostało użyte w kolejnych komercyjnych produktach jak IBM 701 i 702, a także Ferranti Mark 1. Główni projektanci, Frederic C. Williams i Tom Kilburn, wywnioskowali ze swoich doświadczeń z Mark I, że komputery będą używane w celach naukowych częściej niż dla czystej matematyki. W 1951 rozpoczęli prace nad Meg, następcą Mark I, który miał posiadać jednostkę zmiennoprzecinkową.