Doktorat z teologii moralnej uzyskał w 1985 na podstawie dysertacji I fondamentali doveri e i diritti della persona nelle opere di Jacques Maritain, który nostryfikował w 1987 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1999 na podstawie rozprawy Człowiek i medycyna. Teologiczno-moralne podstawy ingerencji medycznej uzyskał na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego habilitację z nauk teologicznych.
Po powrocie ze studiów zagranicznych od września 1985 do lutego 1986 pracował jako wikariusz w parafii Węglówka w archidiecezji krakowskiej. W latach 1986–1987 pełnił obowiązki sekretarza Prowincji Polskiej Księży Sercanów. W 1985 został wykładowcą etyki i teologii moralnej w Wyższym Seminarium Misyjnym Księży Sercanów w Stadnikach. W latach 1990–1993 pełnił funkcję rektora tego seminarium. W 1987 został pracownikiem naukowo-dydaktycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Był asystentem przy Katedrze Historii Teologii Moralnej, a w 1999 objął funkcję kierownika nowo utworzonej Katedry Teologii Życia przy Instytucie Teologii Moralnej. W latach 1999–2002 był wiceprzewodniczącym Komisji Etycznej przy Akademii Medycznej w Lublinie.