Iwan Pietrowicz Pawłow (ros. Иван Петрович Павлов, ur. w Riazaniu, zm. 27 lutego 1936 w Leningradzie) – rosyjski fizjolog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z roku 1904.
Życiorys Rodzice Iwana Pawłowa, Piotr Dmitrewicz oraz Warwara Iwanowna z Uspienskich, byli wyznania prawosławnego i chcieli, aby ich syn został duchownym. W 1864 Pawłow ukończył w rodzinnej miejscowości wyznaniową szkołę podstawową i wstąpił do Riazańskiego Seminarium Duchownego. Na ostatnim roku przeczytał książkę Sieczenowa Odruchy mózgowe. Ta praca odmieniła jego życie – nie chciał już być duchownym. Stał się ateistą, po czym w 1870 roku rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie (po seminarium nie każdy kierunek studiów można było wybrać), lecz już po 17 dniach przeniósł się na fakultet przyrodniczy na wydziale nauk ścisłych Uniwersytetu Petersburskiego. Specjalizował się w fizjologii zwierząt u Ilii Cjona i Owsiannikowa. Obok Sieczenowa zajmował się nerwową regulacją. Kiedy Sieczenow musiał wyjechać do Odessy jego miejsce zajął Cjon. To od niego Pawłow nauczył się przeprowadzać operacje chirurgiczne.