Dla substytuta, podobnie jak do pierwotnego pełnomocnika nie wymaga się pełnej zdolności do czynności prawnej. W obu przypadkach pełnomocnik może posiadać jedynie ograniczoną zdolność do czynności prawnych (art. 100 k.c.)
Pełnomocnik procesowy ma prawo udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji), ale tylko radcy prawnemu lub adwokatowi i za pozwoleniem mocodawcy (pełnomocnictwo szczególne) zgodnie z art. 91 pkt 3 kpc „pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego adwokatowi lub radcy prawnemu”.
Dalsze pełnomocnictwo ogólnie (substytucja) upoważnia tak umocowanego pełnomocnika do wszelkich czynności, do których umocowany jest pełnomocnik (art. 91 kpc).
Możliwość substytucji adwokatom nadaje art. 25 pkt 3 prawa o adwokaturze, który brzmi następująco: „W wypadku gdy adwokat prowadzący sprawę nie może wziąć osobiście udziału w rozprawie lub wykonać osobiście poszczególnych czynności w sprawie, może on udzielić substytucji.” Warto wspomnieć, że w powyższym artykule brak wzmianki o tym, jakiego substytuta chodziło ustawodawcy. Dlatego w orzecznictwie SN z 14.10.2005 r., III CZP 70/05 podjął uchwałę, że możliwe jest przekazanie substytucji radcy prawnemu.