Po raz pierwszy po odbyciu kary zawieszenia zagrał 1 stycznia 1907 w wygranym 1:0 na Old Trafford spotkaniu z Aston Villą. Z zespołem United zdobył dwa Mistrzostwa Anglii, Puchar Anglii i dwukrotnie Tarczę Wspólnoty. Należał do licznej grupy zawodników, którzy w sezonie 1909/1910 zbuntowali się przeciwko Football Association i utworzyli niezależny związek zawodowy piłkarzy, nazwany Professional Footballers Association. W barwach Czerwonych Diabłów występował do 1921, po czym powrócił do Manchesteru City, gdzie pełnił rolę grającego menedżera. Zapisał się w kronikach jako najstarszy gracz w historii Pucharu Anglii, kiedy to w swoim ostatnim meczu przeciwko Newcastle miał 49 lat i 245 dni, zaś kilka tygodni wcześniej pobił również rekord zdobywając gola w meczu z Brighton & Hove Albion.
W wieku 45 lat i 229 dni został także najstarszym zawodnikiem, który reprezentował swój kraj w meczu międzynarodowym, a miało to miejsce w spotkaniu Walia – Anglia na Highbury, 15 marca 1920. W reprezentacji wystąpił w 48 meczach, zdobywając 11 bramek.