Margier, choć serce pęka mu z bólu, skazuje Egle na śmierć.
Akt III Obraz pierwszy: Sala gotycka w zamku malborskim. Rycerze teutońscy żądają od Ransdorfa, by wydał ukryte przejście do zamku w Pullen. Ten jednak nie daje się skłonić do złamania przysięgi, nawet pod groźbą okrutnych kar, kierowanych pod jego adresem przez wielkiego mistrza. Wówczas Hugo von Altenburg, wielki mistrz krzyżacki, ucieka się do podstępu. Rozkazuje wprowadzić jeńca litewskiego, który opowiada Ransdorfowi, że Margier skazał swoją córkę na śmierć na stosie. To działa na rycerza piorunująco. Postanawia ocalić ukochaną i oznajmia zakonowi, że sam poprowadzi rycerstwo krzyżackie przeciw pogańskiemu władcy.
Obraz drugi: Zamek Pullen. Egle przed śmiercią śpiewa o swojej wielkiej miłości do Ransdorfa. Widząc to Margier wybacza córce. Wzywa wojowników do boju, a ofiarników wysyła do świątyni. Rozpoczyna się bitwa. Krzyżacy podstępnie wdzierają się do zamku, a Ransdorf zabija broniącego wejścia Lutasa. Umierający Lutas przeklina go. Margier widząc, że obrona jest bezcelowa podpala twierdzę. Egle wyrywa się Ransdorfowi, wyrzucając mu zdradę, która stłumiła w niej uczucia jakimi go darzyła. Ransdorf siła próbuje uprowadzić Egle. Jednak Margier zabija go, a sam wraz z Egle rzuca się w płomienie. Lud zaklina bogi, by wyzwolili ich z pęt ciała.