Spośród skał osadowych najwięcej uranu zawierają skały ilaste i ich odmiany przejściowe ku kaustobiolitom. Niekiedy zawierają uran w ilości do 1250 g/t.
Charakterystyka Elementem chemicznym i wyróżniającym tę grupę minerałów jest kation [UO2]2+, który występuje w łączności z grupą hydroksylową [OH]− lub innym złożonym anionem tlenowym, np. [CO3]2−, [SO4]2−. Są to minerały genetycznie spokrewnione; często razem współwystępują.
Klasyfikacja Ze względu na liczebność i odrębności strukturalne minerały uranylu zostały podzielone na osiem klas:
Klasa 1. Wodorotlenki uranylu i pokrewne: np. becquerelit 6(UO2)(OH)2 • Ca(OH)2, curit 3PbO • 8UO2 • 4H2O Klasa 2. Węglany uranylu i pokrewne: np. rutherfordyn (UO2)CO3, sharpit (UO2)CO3 • H2O Klasa 3. Siarczany, seleniny, telluryny uranylu i pokrewne: np. johannit Cu(UO2)(OH)10SO4 • 12H2O, marthozyt Cu(UO2)3(SeO3)3(OH)2 • 7H2O, cliffordyt (UO2)(Te3O8) Klasa 4. Fosforany uranylu i pokrewne: np. autunit Ca(UO2)(PO4)2 • 10H2O, torbernit Cu(UO2)(PO4)2 • 10H2O, uranocircyt Ba(UO2)(PO4)2 • 10H2O Klasa 5. Arseniany uranylu i pokrewne: np. zeuneryt Cu(UO2)(AsO4)2 • 10-16H2O, walpurgit (BiO)4(UO2)(AsO4)2 • 3H2O Klasa 6. Wanadany uranylu i pokrewne: np. karnotyt K2(UO2)2(VO4)2 • 4H2O Klasa 7. Molibdeniany uranylu i pokrewne: np. moluranit H4UIV(UO2)3(MoO4)7 • 18H2O Klasa 8.