Często dzieli się techniki qinna na 5 kategorii: Akcje na mięśnie i ścięgna: rozdzielanie fen jin chwytanie zhua jin Akcje na kości i stawy (przemieszczanie): cou gu Akcje na oddychanie (zatrzymywanie): bi qi Akcje na obieg krwi (uciskanie żył lub tętnic): duann-mie Akcje na obieg energii (uciskanie meridianów): dim-mak Akcje na punkty witalne: uciskanie: dian xue chwytanie: na xue Jednak jest rzadkością, by jedna technika powodowała jeden skutek. Tak więc technika rozszczepiania ścięgna może również wywichnąć staw.
Qinna powstało około 400 lat temu, na początku XVII wieku, a wywodzi się ze starożytnych zapasów (shuai jiao) i atakowania punktów witalnych (dian xue). Oprócz technik chwytających qinna obejmuje również takie, które wykorzystują nacisk czy nawet uderzenia. Qinna łączy zdrowy rozsądek z lekarską wiedzą anatomiczną, to znaczy o umiejscowieniu kości, ukształtowaniu mięśni i układzie nerwowym. Zamiast spędzać lata na doskonaleniu jakiejś sekwencji ruchowej tak, aby wykonanie było przeprowadzone instynktownie, praktyk qinna poświęca swój czas na zaznajamianie się z budową ludzkiego ciała. Uczy się on sposobów swobodnego ruchu mięśni i kości oraz sposobów rozrywania i łamania ich. Dzięki przeanalizowaniu całego systemu nerwowego uczy się dokładnej lokalizacji większości podatnych miejsc ciała.