Zestrzelony nad Francją i wzięty do niewoli był jeńcem Stalagu Luft III w Żaganiu.
Po dwóch nieudanych próbach ucieczki trzecia ucieczka van der Stoka, w której brało udział łącznie 80 oficerów, udała się – był jednak tylko jednym z trzech zbiegów, którym udało się ujść pościgowi i dotrzeć do Wielkiej Brytanii. Po powrocie brał udział w zwalczaniu pocisków V1. W marcu 1945 został dowódcą holenderskiego Dywizjonu 322.
Po ukończeniu przerwanych wojną studiów wyemigrował z żoną i trójką małych dzieci do USA. Pracował jako ginekolog i położnik w Syracuse i in. Pracował też w lotniczym laboratorium badawczym NASA w Huntsville (Alabama). W 1970 zamieszkał w Honolulu na Hawajach – był tam lekarzem; wstąpił do Służby Pomocniczej USCG, uczestniczył w 162 akcjach ratunkowych.
W 1987 roku opublikował książkę Pomarańczowy pilot wojenny. Zmarł w wieku 77 lat w Wirginii.
Odznaczenia Oficer Orderu Oranje-Nassau Medal Brązowego Lwa Brązowy Krzyż – czerwiec 1941 Krzyż Lotnika Order Imperium Brytyjskiego (wojskowy) – Wielka Brytania i inne
Bibliografia Opracowano na podstawie tłumaczenia Elżbiety Macauley z: Daily Telegraph