Zamach na Napoleona III Wieczorem, około 20:30, 14 stycznia 1858 francuska para cesarska, eskortowana przez szwadron lansjerów, udawała się do teatru przy ulicy Le Peletier, by obejrzeć przedstawienie opery Gioacchino Rossiniego Wilhelm Tell. Zamachowcy byli na skrzyżowaniu ulicy Lepeletier i bulwaru des Italiens już od dziewiętnastej. Giuseppe Pieri został rozpoznany przez policjanta i zatrzymany; miał przy sobie sztylet i bombę, nie wydał jednak nikogo ze wspólników. W momencie, gdy kareta zatrzymała się przed budynkiem teatru (Lepeletier 19), Gomez rzucił bombę w kierunku lansjerów, wywołując zamieszanie w szeregach oddziału. Chwilę później Rudio trafił swoją bombą między lansjerów a karetę. Z kolei Orsini, rzucając jako trzeci, trafił pod koła karety cesarskiej. Powóz przewrócił się na ziemię, jednak cesarz wyszedł z zamachu bez szwanku. Cesarzowa wypadła z karety, lecz również nie odniosła żadnych poważnych obrażeń. By uniknąć paniki w mieście, para cesarska, mimo ogólnego zamieszania, planowo dotarła do teatru. Zginęło 12 przypadkowych osób, a 156 zostało rannych, wśród nich Orsini, draśnięty odłamkiem w prawą skroń i ogłuszony. Mimo tego zdołał wrócić do wynajętego mieszkania, w którym został aresztowany dzień później.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Felice Orsini · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.