W 1920 r. Gallacher został członkiem założycielem Komunistycznej Partii Wielkiej Brytanii. Kilkakrotnie bez powodzenia startował w wyborach parlamentarnych - w 1922 i 1923 r. w okręgu Dundee, w 1929 i 1931 r. w okręgu West Fife oraz w 1930 r. w okręgu Shipley. Dopiero w 1935 r. uzyskał mandat parlamentarny z okręgu West Fife. W 1936 r., razem z politykami Partii Pracy Staffordem Crippsem i Aneurinem Bevanem, rozpoczął kampanię na rzecz wsparcia Republiki Hiszpańskiej w zaczynającej się wojnie domowej.
Usprawiedliwiał agresję ZSRR na Polskę, co doprowadziło w Izbie Gmin do sporu z Johnem McGovern, posłem z Independent Labour PartyNiemiłosiernie wyszydził Gallachera niezależny labourzysta McGovern, który przypomniał nieustanne zmiany jego stanowiska, zależne od fluktuacji polityki radzieckiej, stwierdzając wyraźnie, iż Gallacher „otrzymuje rozkazy od obcego rządu”. Jerzy Łojek, Agresja 17 września, Warszawa 1990, s. 155..
Gallacher utracił miejsce w parlamencie w 1950 r. Był krytykiem zimnej wojny i Paktu Północnoatlantyckiego. W latach 1956–1963 był prezesem Komunistycznej Partii Wielkiej Brytanii.