W 1959 zapadła decyzja o wybudowaniu alternatywnego centrum kulturalnego w na terenie enklawy, w ramach tej inwestycji zatrudniono czołowe osobistości nowoczesnej architektury i sztuki.
Pierwszą budowlą powstałą na tym terenie jest filharmonia zbudowana w latach 1960–1963 według projektu Hansa Scharouna. Ten sam architekt wzniósł w 1964 dla Fundacji Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego (niem. Stiftung Preußischer Kulturbesitz), nowy gmach oddziału Biblioteki Państwowej (niem. Staatsbibliotek) i Salę Muzyki Kameralnej (niem. Kammermusiksaal), która powstała we współpracy z architektem . W latach 1965–1968 powstał nowoczesny gmach Nowej Galerii Narodowej (niem. Neue Nationalgalerie) zaprojektowany przez Ludwiga Miesa van der Rohe.
Kolejna rozbudowa Kulturforum przypada na lata 80. ubiegłego stulecia. Wcześniej, bo w 1978, Fundacja Pruskiego Dziedzictwa Kulturowego otrzymała nową siedzibę Muzeum Rzemiosła Artystycznego (niem. Kunstgewerbemuseum) zaprojektowaną przez Rolfa Gutbroda. Kolejne inwestycje dla tej fundacji, jakie zrealizowano wówczas przy Kulturforum, to Gabinet Rycin (niem. Kupferstichkabinett, Sammlung der Zeichnungen und Druckgraphik) oraz Biblioteka Sztuki (niem. Kunstbibliothek). Edgar Wisniewski wybudował w 1984 Muzeum Instrumentów Muzycznych (niem.