Grupa Podhalańska GOPR – jedna z siedmiu grup regionalnych Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Jej początki sięgają 1954 roku, kiedy to w Rabce-Zdroju rozpoczęto starania, aby powstała organizacja zajmująca się ratownictwem górskim. Obszarem działalności grupy jest teren Gorców, Pienin, północnej części Podhala, Beskidu Wyspowego, polskiej części Orawy, polskiej części Spisza, części Beskidu Średniego oraz Beskidu Sądeckiego. thumb|Stacja ratunkowa GOPR w Szczawnicy
Historia Grupy Rabka w latach 30. była jednym z najaktywniejszych ośrodków narciarskich w Polsce. Organizowano tu rajdy i zawody narciarskie. Takim imprezom niestety towarzyszyły również wypadki. W lutym 1935 roku czteroosobowy zespół z Rabki poszukiwał w rejonie Babiej Góry czterech zaginionych narciarzy. Prowadzone w trudnych, zimowych warunkach poszukiwania nie uratowały życia turystom. 1 stycznia 1938 r. powstało w Rabce Zimowe Górskie Pogotowie Towarzystwa Krzewienia Narciarstwa, liczące dziewięciu członków, pod kierownictwem dr. Teodora Cybulskiego. Jego zadaniem było zabezpieczenie szlaków turystycznych prowadzących na Turbacz i Luboń Wielki. Powstały stacje ratunkowe w schroniskach PTT na Turbaczu i Starych Wierchach oraz w Szczawie, Czorsztynie i Jurkowie. W zimie 1938 r.