Maria Teresa Kamocka z domu Gierowska (ur. 10 sierpnia 1931 w Częstochowie, zm. 13 marca 1972 w Krakowie) – polska etnografka i bibliotekarka.

Życiorys Była córką Józefa, lekarza oraz Stefanii z Wasilewskich. Miała dwóch braci: Andrzeja – który był historykiem, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Stefana – artystę malarza, profesora na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Rodzina pieczętowała się niegdyś herbem Pniejnia.

W latach okupacji służyła jako łączniczka Armii Krajowej w ochronie sztabu okręgu kielecko-radomskiego (potem 2. Dywizji), używając konspiracyjnego pseudonimu Marysia. W 1948 zdała egzamin dojrzałości w żeńskim Prywatnym Gimnazjum Sióstr Nazaretanek im. Królowej Jadwigi w Kielcach, po czym podjęła studia na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1949 przeniosła się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie jako studentka etnografii miała okazję uczestniczyć w terenowych badaniach nad sztuką ludową, prowadzonych przez Romana Reinfussa. Pracę magisterską z zakresu etnografii i etnologii pt. Rola kobiety w gospodarce społeczeństw pierwotnych, obronioną w 1952, przygotowała pod kierunkiem Kazimierza Moszyńskiego.

W 1953 wyszła za mąż za Janusza Kamockiego, z którym razem studiowała. Mieli syna Andrzeja.