Niemowlę zmarło wkrótce po porodzie, a Pastrana w nocy z 24 na 25 marca z powodu powikłań poporodowych.
Lent z pomocą rosyjskiego lekarza, niejakiego Sokołowa, zmumifikował i wypchał ciała żony i dziecka, po czym kontynuował tournée, pokazując je w przeszklonych gablotach. Wkrótce poznał inną kobietę z podobnymi cechami, Niemkę Marie Bartel i także się z nią ożenił. Marie występowała pod pseudonimem Zenora Pastrana. W 1880 roku osiedli w Petersburgu, a kilka lat później Lent został zamknięty w ośrodku dla psychicznie chorych. Marie wróciła do Niemiec wraz z ciałami Julii i jej syna, które odziedziczyła po mężu. Na początku XX wieku eksponaty te pokazywał w swoim gabinecie osobliwości Haakon Lund, dopóki tego typu wystawy nie zostały zakazane przez Niemcy w 1943 roku. Julia i jej syn zostali zamknięci w magazynach, następnie odziedziczeni przez syna Lunda, Hansa Lunda, a później wnuka, Bjørna Lunda. Po włamaniu do magazynu Lunda w latach 70. XX wieku oba ciała zostały zdeponowane w magazynach policyjnych. Po kilku latach „Kriminal Journalen” nagłośnił sprawę przechowywanej w Instytucie Medycyny Kryminalnej w Oslo Julii i jej dziecka. Początkowo chciano ją pochować, ostatecznie jednak została umieszczona w szklanym sarkofagu i wystawiona w Szpitalu Narodowym w Oslo.