Ponadto stacjonowało w nim dowództwo obwodu obronnego VI/2.
Został częściowo wysadzony w powietrze w czasie kapitulacji Twierdzy 22 marca 1915 r., jednak jako stosunkowo mało zniszczony, był wykorzystany we wrześniu 1939 r. jako punkt dowodzenia przez dowódcę polskiego Frontu Południowego, gen. Kazimierz Sosnkowskiego, a w lipcu 1944 r. przejściowo mieścił się w nim sztab 1 Frontu Ukraińskiego. Został częściowo rozebrany po 1945 r.
Opis konstrukcji mały|Fragment fortu (2021) mały|Fragment fortu (2021) mały|Fragment fortu (2021)
Z powodu zmian konstrukcyjnych, dokonanych już w trakcie budowy, fort I odróżniał się znacznie od pozostałych fortów artyleryjskich powstałych w Twierdzy Przemyśl. Najważniejszą różnicą było rozlokowanie koszar – w przypadku fortu „Salis Soglio” znajdowały się one w centralnej części, wokół trzech dziedzińców: centralnego i dwóch bocznych (w przelotniach między dziedzińcami zlokalizowano ubikacje). W kleszczowo załamanej szyi fortu – typowym miejscu lokalizacji koszar – znajdowało się zaledwie kilka kazamat (wraz z dziedzińcem szyjowym przed nimi) oraz stanowiska piechoty, powodujące, że fort I był zdolny do obrony okrężnej.