Pierwszym komendantem Kedywu został pułkownik piechoty Emil Fieldorf „Nil”, a funkcję jego zastępców pełnili, do września 1943 roku: szef ZO oraz dowódca Wydziału Saperów KG AK pułkownik saperów Franciszek Niepokólczycki „Teodor”, a od marca 1943 roku pułkownik piechoty Jan Mazurkiewicz „Radosław”.

Formalnie początek Kedywu dał rozkaz nr 84 dowódcy Armii Krajowej gen. Stefana Roweckiego „Grota”, wydany 22 stycznia 1943 noszący nazwę Uporządkowanie odcinka walki czynnej, miał za zadanie stworzenie podstawy formalnej dla nowej organizacji organów kierujących walką bieżącą i realizujących ją. Postanowiono połączyć dotychczasowe wysiłki Związku Odwetu i Wachlarza i wzmocnienie ich osobami dotychczas nie biorącymi udziału w walce czynnej.

Rozkaz 84 nakazywał zorganizowanie tak w KG, jak w komendach Obszarów i Okręgów „komórek sztabowych” o nazwie „Kedyw” (Kierownictwo Dywersji).