W czasie agresji na Francję w 1940 roku uczestniczyła w ograniczonym zakresie. Prowadziła działania bojowe w Luksemburgu i Szampanii. Po przerzuceniu do okupowanej Polski, od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Poważne straty poniosła w czasie bitwy o Kursk. Udało jej się uniknąć zniszczenia w czasie letniej ofensywy Armii Czerwonej w 1944 roku.
Po stratach doznanych przy granicy Prus Wschodnich została wycofana z frontu. Odbudowana została na terytorium okupowanej Polski w tzw. Kraju Warty. Następnie uczestniczyła w ofensywie ardeńskiej. Do niewoli oddała się w maju 1945 wojskom USA.
Dowódcy dywizji gen. por. Fritz Kühne 7 III 1936 – 10 XI 1938; gen. por. Sigismund von Förster 10 XI 1938 – 15 I 1941; gen. mjr Walter Weiss 15 I 1941 – 15 IV 1942; gen. por. Friedrich Wiese 15 IV 1942 – 5 VIII 1943; gen. mjr Johann de Boer 5 VIII1943 – 10 VIII 1944; gen. mjr Hans Kokott 10 VIII 1944 – 8 V 1945.