Znaczenie i historia Prawdopodobnie po raz pierwszy propolis był użyty przez starożytnych Persów lub Greków do opatrywania ran lub odkażania ran pooperacyjnych. Kit pszczeli stosowano do dezynfekcji ran w okresie drugiej wojny burskiej w południowej Afryce ok. roku 1900. Poza tym propolis jest lub był stosowany jako składnik lakieru do uszczelniania pęknięć na instrumentach smyczkowych, jako składnik gum do żucia czy składnik preparatów do konserwacji karoserii samochodowej.
Skład i właściwości Skład propolisu nie jest ustalony ponieważ silnie zależy od warunków środowiskowych i dostępnych źródeł roślinnych, Skład propolisu może być również zmienny w ciągu roku oraz w zależności od wielkości roju i jego stanu.
W kicie pszczelim znajduje się: około 50% nieprzetworzonej żywicy roślinnej około 30% sumarycznie: przetworzona żywica roślinna i mieszanina wydzielin pszczelich (wosku pszczelego) około 10% innych związków węglowodorowych, w tym: inne związki kwasowe, związki estrowe, eterowe i olejków eterycznych około 5% nieprzetworzonych pyłków kwiatowych około 5% sumarycznie: woda, białka, enzymy, inne związki biologicznie aktywne (np.