Ludwig Beck, ówczesny szef Sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych, uważał wówczas, że Wehrmacht nie jest jeszcze gotowy do wojny z Czechosłowacją.
Wiosną 1939, w związku z rozpadem Czecho-Słowacji, okupacją Czech przez Wehrmacht i utworzeniem Protektoratu Czech i Moraw pod zwierzchnictwem III Rzeszy, rozwiązano armię. Jej uzbrojenie przejęła armia niemiecka. mały|Generał Josef Šnejdárek wraz z żołnierzami w czerwcu 1919
Służba wojskowa thumb|Piechota czechosłowacka maszerująca z karabinkami vz. 24 thumb|Żołnierze czechosłowaccy z karabinem maszynowym ZB vz. 26 regularne stałe wojsko, którego skład uzupełniano przez powszechny obowiązek służby wojskowej; służba wojskowa zaczynała się dla poborowego z początkiem roku, w którym kończył 20 lat; okres służby wojskowej wynosił 14 miesięcy, zaś 19 grudnia 1934 został wydłużony do 24 miesięcy (2 lat); w wypadku mobilizacji: przydział rezerwistów do 40. roku życia do jednostek liniowych; przydział rezerwistów do 60. roku życia do formacji tyłowych (w czasie wojny możliwość przydziału do jednostek liniowych); obowiązek pomocniczej służby wojskowej dla mężczyzn między 17. a 60. rokiem życia, którzy z różnych powodów nie odbyli zasadniczej służby wojskowej.