Wraz z rozwojem broni pancernej zdecydowano się jednak na tworzenie opartych na kawalerii i czołgach 4 dywizji szybkich, z których pełne stany osobowe osiągnęły jedynie dwie. Rozpoczęto także wymianę przestarzałych czołgów Renault FT-17, początkowo na produkowane na licencji brytyjskiej tankietki Carden-Lloyd Mk VI, tankietki Tančik vz.33, a wkrótce potem na nowoczesny czołg lekki LT vz. 35, a następnie LT vz. 38. Lotnictwo bombowe opierało się na przestarzałych Aero-Bloch MB 200, A-101, SB-2 i B-71, a lotnictwo myśliwskie na dwupłatowych Avia B-534. Samoloty rozdzielono pomiędzy poszczególne jednostki, w związku z czym skuteczność lotnictwa była niewielka
W 1920 stan liczebny armii wynosił około 150 tysięcy żołnierzy. We wrześniu 1938 ogłoszono powszechną mobilizację, w wyniku której pod broń powołano ok. 1100 tys. żołnierzy.
Przypisy
Bibliografia Wiesław Balcerak, Powstanie państw narodowych w Europie Środkowo-Wschodniej, Warszawa 1974. Marian Zgórniak, Wojskowe aspekty kryzysu czechosłowackiego 1938 roku, Uniwersytet Jagielloński, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1966. Marian Zgórniak, Europa w przededniu wojny. Kraków 1993,
Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1918 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1939