Lohrmann wzniósł także dwie oddzielnie stojące dzwonnice i cynkowe posągi dwunastu apostołów u szczytów i po bokach dachu.
Kościół regularnie jest używany zarówno jako miejsce modlitwy, ale również do specjalnych wydarzeń takich, jak śluby czy organizacja różnego typu koncertów.
W 1980 roku dwaj architekci, Vilhelm Helander i Juha Leiviskä, odnowili kryptę kościelną.
Oficjalnie budowę kościoła zakończono dopiero w 1952 roku.
Do czasu odzyskania przez Finlandię niepodległości w 1917 roku katedra nosiła nazwę Nikolainkirkko (kościół św. Mikołaja – od imienia cara Rosji), a następnie zmieniono ją na Suurkirkko (wielka/duża katedra). Gdy w 1959 roku na placu Senackim wybuchł pożar, katedra stanęła w płomieniach, jednak dzięki grubym murom większość pamiątek nie uległa zniszczeniu.
Schody prowadzące do wejścia są ulubionym miejscem spotkań i hucznych obchodów Nowego Roku. W krypcie mieści się kawiarnia.
Helsinki katedra Kategoria:Zabytki Helsinek Kategoria:Architektura klasycystyczna Kategoria:Zabytkowe kościoły w Finlandii