W czasie II wojny światowej jej mąż i starsza córka zostali zamordowani przez Niemców, sama Holzman z młodszą córką ukrywała się jako pół-Żydówka poza kowieńskim gettem. Spisywała wówczas w grubych zeszytach wspomnienia z okupowanej przez nazistów stolicy, portretując psychologię niemieckich okupantów, stosunek ludności litewskiej i rosyjskiej do Żydów oraz postawy ludzkie w obliczu Zagłady, które zostały wydane w Niemczech po pięćdziesięciu latach od zakończenia wojny, w 1999 (w Polsce trzy lata później).
Po 1945 pracowała w Instytucie Politechnicznym w Kownie, gdzie nauczała języka niemieckiego. Z powodów politycznych została zwolniona, po czym do 1957 nauczała w średniej szkole muzycznej. Powróciła również do twórczości malarskiej.
W 1965 wraz z córką Margarete opuściła Związek Radziecki osiedlając się w Gießen. Na rok przed śmiercią odbyła krótką wyprawę do Izraela, gdzie odwiedziła swych krewnych oraz byłych uczniów. Zmarła w wyniku wypadku samochodowego.
Bibliografia
Malarstwo Heleny Holzman
Linki zewnętrzne Helene Holzman. Jad Waszem
Kategoria:Litewscy emigranci polityczni Kategoria:Litewscy malarze Kategoria:Ludzie związani z Kownem Kategoria:Litewskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Ludzie urodzeni w Jenie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Litewscy Żydzi ocalali z Zagłady