33–34..
W sytuacji, kiedy Rosję przestały dotyczyć zobowiązania wobec Niemiec, Francja (od czasu wojny francusko-pruskiej przeciwnik Niemiec) 17 sierpnia 1892 roku podpisała z nią sojusz wojskowyWszedł w życie 4 stycznia 1894 roku.. Sojusz francusko-rosyjski miał obowiązywać tak długo, jak istniało trójprzymierze. Niemcy znalazły się w niekorzystnym położeniu pomiędzy tymi dwoma krajami. Konwencja ustalała też liczbę wojsk, która miała zostać wprowadzona do walki: 700–800 tys. żołnierzy przez Rosję i 1,3 mln żołnierzy przez Francję. Była to tylko umowa sztabów wojskowych, czyli istniało niebezpieczeństwo jej niewykonania. Rosja w tym czasie wciąż próbowała uzyskać dostęp do niemieckiego rynku finansowego. Ponieważ go nie otrzymała, zdecydowała się na pełny sojusz z Francją (wojskowy i polityczny). Na przełomie 1893 i 1894 konwencję wojskową podpisali ministrowie spraw zagranicznych obu krajów i nabrała ona charakteru międzypaństwowego. Dodatkowo dzięki niej w następnych latach nastąpiła wzajemna wymiana osiągnięć kultury i sztuki.
Porozumienie francusko-rosyjskie, a następnie angielsko-francuskie (tzw.