Borys Reizow uważa, że bezpośrednią inspiracją dla fabuły Szuanów była historia szuana Boishardy’ego, poległego w miejscowości Montcontour w nocy z 16 na 17 czerwca 1795, i jego żony, Józefiny de Kerkadio, która przeżyła walki z rewolucyjnym wojskiem. Zabicie go, po dłuższych nieudanych atakach republikanów na jego oddział, było możliwe dzięki Karolowi Carlot, chłopu, który poinformował republikanów o miejscu pobytu Boishardy’ego. Za taką tezą przemawia szereg epizodów utworu zawierających aluzje do rzeczywistej historii (np. zbieżności nazwisk i szczegółów fabuły). Również Balzak zapewniał w przedmowie do powieści, że opisuje ona prawdziwą historię "z tą tylko różnicą, że rzeczywistość była jeszcze bardziej ohydna".
Ważną stylistyczną inspiracją dla Balzaka była twórczość Waltera Scotta i Jamesa Fenimore’a Coopera, a w mniejszym stopniu George’a Byrona (konstrukcja postaci Marii de Verneuil, która pojawiła się także pod wpływem biblijnej Judyty). Opis zachowania zbuntowanych chłopów otwarcie nawiązuje do cooperowskich wizji Indian, do których zresztą Balzak często porównuje swoich szuanów.