W pierwszych dziesiątkach lat XIV wieku w Małopolsce, pojawiają się Bobolowie, do których należy; „comes Nicolaus dictus Bobola”, cześnik królowej Jadwigi, żony Władysława Łokietka i pierwszych dwu żon Kazimierza Wielkiego, oraz Jakub Bobola z Piasków, który przyczynił się do fundacji kościoła Wszystkich Świętych w Krakowie.

W XV i XVI w. pojawiają się Bobolowie piszący się z Piasków lub z Wielkiego i Małego Piasku; m.in.; w okolicach Jarosławia, Lwowa, Przemyśla, Przeworska, Sanoka i Krosna. Pod koniec XVI i przez wiek XVII, występują też w woj. sandomierskiem.

Jednym z najstarszych z rodu był Jan Bobola z Piasków – właściciel Tywoni (4 km na wschód od Jarosławia), stały świadek licznych zapisów, jakich w latach 1467—1486 dokonywał podkomorzy przemyski, później wojewoda bełski, ruski, sandomierski i krakowski – Spytko z Jarosławia.

Największych posiadłości dorobili się trzej Bobolowie: Jan Bobola (1464-1533) z Piasków ze Strachociny – dziedzic Strachociny – dóbr koło Sanoka. Prawnukiem jego był św. Andrzej Bobola. Posiadał na własność, lub też dzierżawił wsi;