W październiku 1776 na wniosek Goethego została zaangażowana w Weimarze do dworskiego teatru (amatorskiego) jako śpiewaczka i aktorka. Dzięki wrodzonemu wdziękowi stała się główną postacią tego teatru. Goethe wyrażał wobec niej swe uwielbienie, z czego musiał się usprawiedliwiać przed swą przyjaciółką Charlottą von SteinCorona w Weimarze. Przypadła jej rola Ifigenii w prapremierze sztuki Goethego Ifigenia w Taurydzie, w której występował również Goethe. Wszyscy byli zachwyceni oprócz C. von Stein, która pozostała obojętna. Corona Schröter napisała muzykę do sztuki Goethego Die Fischerin (Rybaczka) i wystąpiła w głównej roli na prapremierze powstałego singspielu w 1772 w zamku Tiefurt (dziś dzielnica Weimaru). Pisała też pieśni na głos z fortepianem. Ostatecznie teatr dworski w tej postaci dotrwał tylko do roku 1783. Corona jednak nadal była przy dworze jako śpiewaczka kameralna. Od 1788 r. zaczęła wycofywać się z życia dworskiego, czuła się wyobcowana w towarzystwie, gdzie kiedyś święciła triumfy. Ze względu na zły stan zdrowia wywołany postępującą gruźlicą przeniosła się do Ilmenau, gdzie zmarła w obecności swej wieloletniej przyjaciółki Wilhelminy Probst.