W styczniu 1921 r. wydał rozporządzenie w przedmiocie przewozu zbóż „i przetworów tych ziemiopłodów” pozostających w obrocie poza kontyngentowym. Natomiast w lutym wyposażono go prawnie w możliwość wydawania zarządzeń dotyczących regulacji wypieku i spożycia chleba oraz m.in. ustalania cen na potrawy w restauracjach. Ponadto w celu zapobiegania wzrostowi cen pozostawiono ministrowi zdolność wpływu na ograniczenie konsumpcji produktów pochodzących z importu. Grodziecki wydał wiele rozporządzeń: zapewniające jakość wypieku pieczywa, ograniczające sprzedaż mięsa domokrążcom czy wskazanie podstawowych składników posiłku obiadowego. Jednakże od maja 1921 r. zaczął uchylać niektóre rozporządzenia, aby doprowadzić do tzw. uwolnienia wolnego rynku.
Polityka prowadzona przez Grodzieckiego spotkała się z krytyką ludowców, w której prym wiódł poseł Polskiego Stronnictwa Ludowego-Piast Władysław Grzędzielski.
7 maja 1921 r. Grodziecki przestał pełnić funkcję ministra aprowizacji.
Po odejście z rządu, razem z Gabrielem Narutowiczem i Ignacym Mościckim współzałożył centrową partię, powiązaną z piłsudczykami - Unię Narodowo-Państwową.