Bronisław Półturzycki, właśc. Bronisław Połtorżycki, , ur. w Nieświeżu, zm. 14 kwietnia 1969 w Moskwie) – radziecko-polski dowódca wojskowy narodowości polsko-tatarskiej, generał porucznik Armii Radzieckiejgenerał major - Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 995 z 15 września 1943, generał porucznik - Uchwała Rady nr 1545 z 11 lipca 1946 i generał dywizji Wojska Polskiego, poseł na Sejm PRL I kadencji z okręgu wyborczego Bydgoszcz (mimo posiadania obywatelstwa ZSRR).
Weteran obu wojen światowych oraz rosyjskiej wojny domowej.
Życiorys Pochodził z rodziny polskich Tatarów, był synem Józefa, urzędnika, i Zofii z domu Smulskiej. Ukończył gimnazjum w Słucku. W 1914 ukończył Szkołę Oficerską w Czuhujiwie. Od 1916 walczył na frontach I wojny światowej na stanowiskach dowódcy kompanii i dowódcy batalionu w 12. Fińskim Pułku Strzelców Imperium Rosyjskiego na froncie niemieckim; był ranny w walkach. Podczas rewolucji październikowej został dowódcą kompanii i członkiem pułkowego komitetu partyjnego.