Geologia Wyspa Wallis ukształtowała się w erze kenozoicznej w wyniku działalności podwodnego wulkanu należącego do samoańskiej plamy gorąca. Drugi okres aktywności wulkanicznej 300 000 lat temu doprowadził do powstania pomniejszych wysp w obrębie laguny. Przeważa podłoże bazaltoweFrédéric Angleviel, Les Missions à Wallis et Futuna au XIXe siècle, Centre de recherche des espaces tropicaux de l’université Michel de Montaigne (Bordeaux III), 1994. Najwyższym punktem na Wallis jest 151-metrowa góra Lulu Fakahega. W wyniku aktywności wulkanicznej powstało również kilka jezior kraterowych, takich jak Lalolalo i Lanutavake. mały|Północna część Futuny. Zbocza wyspy są bardzo strome, a miejscowości położone wzdłuż wybrzeża Wzniesienia Futuny są dużo wyższe i bardziej strome. Od szczytu Mont Puke (524 m) rozciąga się zajmujący większość wyspy płaskowyż, którego zbocza docierają brawie do brzegu pozostawiając jedynie wąski pas stosunkowo płaskiego lądu pomiędzy górami a morzem. Na południe od Futuny występują aktywne podwodne wulkany, z których największy, Kulo Lasi, posiada kalderę o średnicy 20km.