homopolimeryzacja): nA-X-A + nB-Y-B → [-X-Y-]n + 2nAB gdzie A-B oznacza produkt uboczny (jeśli reakcja przebiega z jego wydzieleniem), natomiast fragment X może być różny, lub taki sam jak Y
Dla uproszczenia zapisów poniżej pominięto fragmenty (rdzenie) X i Y cząsteczki i zostawiono tylko grupy A i B, chociaż w rzeczywistości grupy funkcyjne A i B po polimeryzacji muszą mieć inną strukturę chemiczną lub są odszczepiane w postaci produktu ubocznego.
Reakcja zachodzi wszędzie tam gdzie zderzą się z sobą dwie odpowiednie grupy funkcyjne. W pierwszym akcie reakcji powstają zawsze najpierw dimery: A-B + A-B → A-B-A-B – dimer
które następnie mogą przereagować albo z kolejnym monomerem, albo równie dobrze same z sobą: A-B-A-B + A-B → A-B-A-B-A-B trimer A-B-A-B + A-B-A-B → A-B-A-B-A-B-A-B tetramer
Zarówno trimer, jak i tetramer mogą z kolei przereagować z monomerem, dimerem, a także same z sobą, a produkty tych reakcji nadal posiadają swobodę reagowania z każdym z wcześniej powstałym związkiem pośrednim, jak i z monomerem i samym sobą.
Można więc powiedzieć, że polimeryzacja stopniowa jest nieskończonym ciągiem reakcji następczych, w których wszystkie wcześniejsze produkty mogą ponownie z sobą reagować.