Jesienią 1988 został jednym z zastępców Jerzego Urbana jako rzecznika prasowego rządu Mieczysława Rakowskiego, a 19 kwietnia 1989 rzecznikiem prasowym rządu po tym, jak J. Urban objął funkcję przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji. Funkcję tę pełnił także w czasie próby stworzenia rządu przez Czesława Kiszczaka w sierpniu 1989. Pracę na stanowisku rzecznika rządu zakończył 15 września 1989 po powołaniu gabinetu Tadeusza Mazowieckiego.. W lipcu tego samego roku zaangażował się w działalność Ruchu 8 Lipca, w którym był członkiem zespołu koordynacyjno-redakcyjnego, mającego za zadanie opracowanie programu i statutu nowej partii reprezentującej nurt demokratycznego socjalizmu. W 1990 Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch” powierzyła mu organizację nowego wydawnictwa książkowego, jednak po wszczęciu procedury likwidacyjnej spółdzielni, został w maju 1990 odwołany z tej funkcji. Był także jednym z założycieli tygodnika Nie.
Z Wiesławem Władyką wydał zbiór wywiadów z Tu i Teraz pt. Sposób myślenia (1985) oraz książki Kalendarium polskie: 1944–1984 (1987) i Polska próba – Październik'56 (1989).
Przypisy
Bibliografia Elżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd.