50% ze skał, zawiera ich o wiele więcej niż typowe księżyce Saturna.
Cechy budowy i orbity wskazują, że Febe może być centaurem (są to planetoidy krążące wokół Słońca pomiędzy Saturnem a Neptunem), złapanym w pole grawitacyjne planety.
Obrazy przesłane przez sondę Cassini pokazały, że warstwa ciemnego materiału jest stosunkowo cienka i już 300–500 m pod powierzchnią znajdują się duże pokłady lodu wodnego. Pył, wybity z powierzchni księżyca przez uderzenia meteorytów, może osiadać na sąsiednich małych satelitach, a także na większych Hiperionie i Japecie (wyjaśniałoby to niezwykłą kontrastowość na jego powierzchni).
Pierścień W październiku 2009 roku poinformowano o odkryciu wielkiego, ale bardzo słabego pierścienia Febe, wewnątrz którego znajduje się orbita księżyca.
Przeloty sond kosmicznych w pobliżu Febe październik 1981 – Voyager 2 – przelot w odległości 2,2 mln km 11 czerwca 2004 – Cassini – przelot w odległości 2068 km
Zobacz też Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym Księżyce Saturna – zestawienie podstawowych danych Największe księżyce Saturna: Dione, Enceladus, Tytan, Tetyda
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Księżyce Saturna odkryte przed XX wiekiem Kategoria:Obiekty astronomiczne odkryte w 1899 Kategoria:Księżyce odkryte w XIX wieku