W 1919 roku został członkiem Wojskowej Organizacji Pomorskiej. Werbował ochotników do powstania wielkopolskiego. Był inicjatorem i współzałożycielem Spółki Budowlanej i Gazowej Nadwiślanin. Przewodniczył radzie robotniczej i żołnierskiej oraz był prezesem powiatowym Rady Ludowej. Następnie był delegatem rządu polskiego przy landracie. Był także ekspertem polskim przy komisji międzynarodowej gen. Dupont w Berlinie do spraw sądowych i administracyjnych. W odrodzonej Polsce był porucznikiem rezerwy w 66 Kaszubskim Pułku Piechoty.
Od września 1920 do lata 1922 sprawował urząd starosty chełmińskiego. Jako starosta był inicjatorem wznowienia i przewodniczącym Związku Elektryfikacyjnego Chełmno-Świecie-Toruń. W czasie wojny polsko-bolszewickiej zorganizował liczący 2000 ludzi oddział Straży Obywatelskiej, który miał wspomóc obronę Chełmna. Był członkiem rady aprowizacyjnej i rady ustawodawczej przy Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej. Pełnił funkcję wicemarszałka Tymczasowego Pomorskiego Wydziału Krajowego. Był członkiem rady nadzorczej Pomorskiej Elektrowni Krajowej „Gródek”. Od 1922 był członkiem Sądu Dyscyplinarnego przy Naczelnej Radzie Adwokackiej w Warszawie oraz sądu najwyższego dla spraw dyscyplinarnych adwokackich. Występował jako adwokat w procesach politycznychKurjer Poznański, R.32, nr 274 (20 czerwca 1937) - wyd.