W latach 2002–2008 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ.
Jej zainteresowania naukowe obejmują Europę Środkowo-Wschodnią, Bałkany, kraje i narody bałkańskie, mniejszości narodowe i religijne, społeczeństwa wieloetniczne, konflikty, międzynarodową prewencję oraz historiografię.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2005). W 2020 przyznano jej Nagrodę Specjalną im. Profesora Jerzego Skowronka za całokształt opublikowanego dorobku naukowego, wkład w rozwój bałkanistyki oraz upowszechnianie wiedzy o Bałkanach.
Działalność naukowa i organizacyjna W pracy badawczej zajmuje się przede wszystkim historią polityczną i społeczną Bałkanów w XX i XXI wieku, ze szczególnym uwzględnieniem Macedonii, relacji macedońsko-albańskich, polityki narodowościowej Jugosławii, problematyki mniejszości narodowych i religijnych oraz procesów stabilizacji i destabilizacji w Europie Południowo-Wschodniej.
W monografii Albańczycy w Macedonii 1944–2001 analizowała położenie Albańczyków w Macedonii w okresie jugosłowiańskim oraz po powstaniu niepodległej Republiki Macedonii, w tym uwarunkowania konfliktu albańsko-macedońskiego z 2001 roku.