W latach 1981–1984 pracował jako wikariusz w Parafii Chrystusa Króla w Kielcach. W czasie stanu wojennego działał w duszpasterstwie robotników i niósł pomoc internowanym. Od 1991 do 1994 pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza robotników. W 1991 został członkiem rady kapłańskiej, a w 1994 rady duszpasterskiej diecezji kieleckiej. W 1992 został pierwszym opiekunem kieleckiej edycji „Gościa Niedzielnego”. W 1991 rozpoczął prowadzenie wykładów z katolickiej nauki społecznej w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach. W latach 1994–1998 sprawował urząd rektora tego seminarium.
21 lutego 1998 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji kieleckiej ze stolicą tytularną Limata. Święcenia biskupie otrzymał 18 kwietnia 1998 w Kościele św. Józefa Robotnika w Kielcach. Udzielił mu ich kardynał Franciszek Macharski, arcybiskup metropolita krakowski, w asyście biskupów kieleckich: diecezjalnego – Kazimierza Ryczana i pomocniczego – Mieczysława Jaworskiego. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Veritas liberabit vos (Prawda was wyzwoli). Został ustanowiony wikariuszem generalnym diecezji.