We wrześniu 1917 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie, które ukończył w 1924 roku. Ukończenie seminarium opóźniła choroba płuc oraz trwająca wówczas wojna polsko-bolszewicka. Na wieść o Armii Czerwonej nacierającej na Warszawę Trzaskoma na początku lipca 1920 roku ponownie zgłosił się do wojska. W sierpniu 1920 roku dotarł do Wilna z III batalionem 201 pułku piechoty. Został zwolniony do rezerwy w grudniu 1920 roku z powodu lekkich obrażeń. Za udział w wojnie polsko-bolszewickiej został odznaczony Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.
Święcenia kapłańskie przyjął 10 lutego 1924 roku z rąk biskupa Kazimierza Ruszkiewicza. Mszę prymicyjną odprawił w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chotomowie. Był wikariuszem w Goszczynie, Gostyninie i Wyszkowie, administratorem nowo utworzonej parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Porządziu (1927–1936) i proboszczem parafii Baranowo (1936–1943).